"Sarnowa była jest i będzie"
Robert Maćkowiak urodził się 13.05.1970 roku w Rawiczu. Najlepsze wyniki osiągał w biegach na 200 m i na 400 m, jako zawodnik Śląska Wrocław. Swoją przygodę ze sportem trochę na przekór ojcu, który widział go w piłce nożnej rozpoczął od skoku w dal. Mając 15 lat z wynikiem 6.50 m zdobył tytuł Mistrza Polski. Dalszą karierę skoczka przekreśliły liczne kontuzje stawu skokowego. Robert rozpoczyna treningi sprinterskie i w 1989 roku wspólnie z kolegami w sztafecie 4 X 100m wywalczył tytuł Mistrza Europy Juniorów. W tej konkurencji przechodzi swój chrzest na swojej pierwszej światowej imprezie - Mistrzostwach Świata w Japonii w 1991 roku. W tym samym roku na meczu Polska - Ukraina startując poza konkurencją w biegu na 400m zwycięża z wynikiem 47.43 - i wtedy gdzieś tam daleko od epicentrum sław lekkiejatletyki narodziła się nowa gwiazda, jej światło zauważyło niewielu, ale wkrótce jego moc miała stanąć na drodze gigantom. Dwa lata później rozpoczyna trening 400m.
Lisowczycy - trener Józef Lisowski tworzy team 4x400, który wkracza na arenę i staje do rywalizacji z najlepszymi, a niekwestionowanym kapitanem i liderem lisowczyków staje się Robert Maćkowiak. W 1996 roku na IO w Atlancie drużyna zajmuje w finale VI miejsce i wdziera się do światowej elity pokazując, że ma potencjał. Rok później w 1997 roku przeciwnicy przekonują się, że to nie przelewki, ekipa zdobywa brązowy medal na Mistrzostwach Świata w Atenach i już nikt nie ośmielił się ich lekceważyć. 1998 rok Budapeszt - lisowczycy v-ce Mistrzami Europy, Robert indywidualnie zdobywa także v-ce ME na 400m. Na Halowych Mistrzostwach Europy indywidualnie zdobywa brązowy medal na 200m. W tym samym roku na Igrzyskach Dobrej Woli w Nowym Jorku Polska ekipa na czele z Robertem Maćkowiakiem toczy bój z fenomenalnie przygotowanymi Amerykanami pod wodzą Michaela Johnsona. Amerykanie wygrywają ustanawiając rekord świata, ale kontrola antydopingowa dla teamu USA jest miażdżąca, rekord zostaje wymazany z kronik lekkoatletycznych. W tej konfrontacji lisowczycy nie mogą czuć się przegrani ( Amerykanom wielokrotnie odbierano medale i tytuły z powodu dopingu _ przyp. autora.). Na IDW ustanawiają rekord Polski, który jest rekordem do dziś.
W 1999 roku srebrny medal 4x400m na Halowych Mistrzostwach Świata w Maebashi był sygnałem dla pozostałych, że nasza ekipa jest jedną z tych, która będzie rozdawać karty na zbliżających się mistrzostwach w Sevilli. W Maebashi sztafeta ustanowiła aktualny do dziś rekord Europy. 1999 rok Sevilla Mistrzostwo Świata 4x400 - NAJLEPSI NA ŚWIECIE. W finale ponownie jak w Nowym Jorku podczas Igrzysk Dobrej Woli na metę pierwsi wpadają Amerykanie a za nimi Polacy, ale ponownie dyskwalifikacja ekipy USA daje nam mistrzostwo. W tym samym roku 2 m. w finale Pucharu Europy w Paryżu.
2000 rok IO SYDNEY. Polacy są faworytami do medalu, lecz na skutek potknięcia Maćkowiaka (organizatorzy pozostawili blok startowy na torze po którym biegli Polacy) stracili szanse na podium. Indywidualnie w finale biegu na 400m Robert Maćkowiak zajął V miejsce.
2001 rok złoty medal Halowych Mistrzostw Świata 4x400 w Lisbonie potwierdza że jesteśmy najlepsi. Mistrzostwa Świata Edmonton (2001) Robert czuje, że jest w świetnej formie. Bieg półfinałowy tor 8 " Pamiętam tylko wyjście na ostatnią prostą i myśl - luz, nie usztywniaj góry. Ostatnie 20-30m, byłem drugi, Ingo Schultz przede mną, a ja nie przycisnąłem do końca. Już wiedziałem, że byłem w finale." Nie przycisnął do końca a mimo to wykręcił życiówkę 44.84 Niestety często tak bywa w sporcie, ścięgno achillesa nie pozwoliło wystartować Robertowi w finale (pudło a może nawet tytuł mistrzowski był w zasięgu ręki).
2002 rok złoty medal Halowych Mistrzostw Europy w Wiedniu 4x400 oraz indywidualnie brąz na 200m. W 2005 rok MŚ w Helsinkach - ostatnie mistrzostwa Roberta i V miejsce 4x400.
W latach 1995 - 2005 dzięki Robertowi Maćkowiakowi i jego kolegom byliśmy jedną z najlepszych sztafet na świecie.
Ponadto Robert Maćkowiak był 5-krotnie na podium superligi Pucharu Europy, również 5-krotnie zwyciężał w I lidze PE. 3-krotnie był medalistą Światowych Igrzysk Wojskowych w sztafecie 4x400 m (1995 - 2. miejsce, 1999 i 2003 - 1. miejsce), zwyciężył też z kolegami w Igrzyskach Frankofońskich (2001).
W 2000 roku magazyn Track and Field News sklasyfikował Roberta Maćkowiaka na 9 pozycji wśród najlepszych biegaczy świata na jedno okrążenie.
Robert Maćkowiak karierę sportową zakończył w 2007 roku. Obecnie jest trenerem, prowadzi grupę sprinterów z AZS Poznań, do tego udziela się w szkółkach, prowadzi treningi motoryki z piłkarzami oraz z piłkarkami ręcznymi.

opracował: Marek Wawrzyniak


<<<powrót do strony głownej

www.sarnowa.rawicz.pl